Marathon monday: donker!

Marathon mondayHet écht zware werk moet nog beginnen, maar zo langzamerhand liegen de afstanden er niet meer om. Steeds vaker is mijn lange duurloop een kilometer of zestien. Lekker. Op een rustig tempo vind ik dat prima te doen.

Ik ben een gewoontedier, dus ik ren altijd hetzelfde stuk. De bruggen over, en dan door landelijk Noord richting Broek in Waterland. Rechts van me het IJsselmeer, links de dijkwoningen van Durgerdam. En dan terug door de polder.

Maar met weekenden waarin honderd-en-een dingen moeten gebeuren en waarin het vooral en bovendien maar kort licht is, lukt het niet altijd om mijn eigen rondje te rennen. En zo werd ik afgelopen weekend bij Edam de auto uitgegooid en rende ik door naar mijn ouders, die in de buurt van Hoorn wonen.

Oei, wat is zo’n afstand lang als je op onbekend terrein loopt. Ik dwong mezelf van de omgeving te genieten. De kleine slootjes met knotwilgen waar de laagstaande zon doorheen scheen. Lange rechte wegen tussen de bomen door. Geen beschutting, maar de wind gelukkig van opzij.

Vanaf Oosthuizen in een loodrechte lijn door naar huis. Het was lang, het was koud, maar vooral was het mooi, zo in de ondergaande zon.

Volgende week weer!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s