Tien maanden

Als ik zonder jas van werk naar huis fiets, glijden mijn gedachtes steeds weer af naar een jaar geleden, toen de baby nog in mijn buik huisde. Net weer begonnen met werken en tegelijkertijd nog maar vier weken verwijderd van mijn zwangerschapsverlof, was ik vooral bezig met overleven. Waar ik toen wijdbeens en langzaam naar huis peddelde, gaat het nu van snel en doortrappen.

Het meisje is al tien maanden – steeds meer een kindje en steeds minder baby – maar het voelt alsof ík mijn leven nog maar net terug heb. Zoals ze zelf steeds minder lijkt op dat hulpbehoevende poppetje dat ik tien maanden geleden lanceerde, zo verdwijnen ook de spullen en geuren van een zuigelingetje uit het huis. De kinderwagen is omgebouwd, de box is weg, het kleine speelgoed is van de vloer en aan het eind van de dag liggen overal restjes cracker, pasta, banaan en afgekloven stukjes appel. 

Het poppetje heeft echt helemaal niets met baby-speelgoed. Ze heeft het allerliefst een afstandsbediening in handen, een iphone volstaat ook, en bij gods gratie wil ze ook nog wat interesse opbrengen voor de ipad, maar een knuffeltje van het een of ander? Neuh… geef haar dan maar liever een vork om mee op de grond te rammen. Of een auto of een schouder om haar vijf tandjes aan te vijlen. In mijn hals zit een blauwe plek van haar laatste, met kwijl omgeven bijtactie.

Kruipen gaat in zijn achteruit inmiddels heel prima, ze gaat bijna zelf zitten. Voorop de fiets gaan we binnenkort proberen. Praten begint mondjesmaat. ‘Bapa’ is papa, ‘ja!’ komt er met overtuiging uit. Van mama helaas nog geen spoor. Wat dat betreft lijkt ze meer op haar broer en zus dan haar uiterlijk doet vermoeden. 

Afgelopen week ging ze voor het eerst uit logeren bij opa en oma, zodat we heel even als normale mensen op stap konden. Na een weekend wintersporten wisten we niet hoe snel we weer richting huis moesten. Als onszelf op pad is leuk, maar het moet niet te lang duren. Wat dat betreft is er het afgelopen jaar dan weer helemaal niets veranderd. 

 

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s