Sint Maarten

Of we elf november niet voortaan konden combineren met Halloween, vroeg een collega. Ik kreeg zowat een rolberoerte. Het gaat me natuurlijk niet om de traditie, al zei ik van wel. Het gaat me om die prachtig verlichte kindergezichtjes in het donker, het zachte gele licht dat van hun lampionnetjes omhoog schijnt. Het gaat om de grote dochter die samen met de twee broertjes die het feest mee kwamen vieren, als een razende roeland doorhad waar ze aan moest bellen. IJle kinderstemmetjes die onvermoeibaar bleven zingen. De zoon die in volledige winterbepakking zo schattig en kwetsbaar aandeed met zijn rugzakje om. En de snoepjes die niet in zijn rugzak verdwenen, maar in zijn mond.

Ik pinkte een traantje weg bij die kleine kabouters die dapper stonden te zingen, koude knuistjes om de lampionnetjes. En daarna een vette suikerhigh, ze zijn nog niet stil. Halloween, het heeft vast zijn charme, maar het haalt het  niet bij Sint Maarten.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Sint Maarten

  1. Melissa Rotteveel says:

    Sint Maarten maar dan verkleed 🙂

  2. Roos says:

    Ja, ja en ja. Uit volle borst.

  3. sandydr says:

    Ik had gewoon een pompoen over het hoofd van die collega gezet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s