Waar ik blij van word

De dochter gaat tegenwoordig op haar eigen fietsje naar school. We zijn allebei apetrots. Als ik tegen haar zeg dat ik vind dat ze het zo goed doet, zegt ze tevreden: ‘ik hou ook van mezelf.’ 

‘s Ochtends zijn onze schaduwen lang. Met de zon van opzij lijken onze banden wel drie meter en valt onze schaduw van het fietspad af, over de weg. De zoon is lyrisch over zulke grote wielen. De wereld is door peuterogen een en al magie. 

Als ik door het donker over de kade ren, ruik ik de houtkachels van de woonboten. Nog even, nog even, dan ligt er in de bergen genoeg sneeuw en gaan we skiën.

 

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s