Niet zo’n pyjama-party

De zoon heeft waterpokken. Desalniettemin dacht ik nog wel even een broekje in elkaar te ratsen. Ik pakte een pyjamabroek en tekende een patroon. In mijn hoofd nam mijn fantasie ondertussen een loopje met me. Ik zag prachtige foto’s voor me. Een mooie broek, een dolgelukkige kleuter in haar nieuwe pyjama naar bed. Duizenden mensen die mijn patroon wilden hebben, wat zeg ik, een eigen kledinglabel. Kortom, iedereen blij. 

De zoon heeft waterpokken en terwijl hij tegen me aanzat, ging ik in aan de slag. Hij otterend met restjes stof, ik switchend tussen de naaimachine en de lockmachine, ondertussen drinken serverend en de baby voedend. De pijpen zagen er prachtig uit, maar toen ik het kruis naaide voelde ik al nattigheid. Alles eenmaal in elkaar, was het duidelijk. Ik had de breedte mét elastiek berekend. Heel goed, very well. Het babymeisje krijgt alweer een nieuwe pyjamabroek. 

De zoon heeft waterpokken en in mijn achterhoofd hoor ik mijn moeder: niet naaien als je een rotdag hebt. 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

One Response to Niet zo’n pyjama-party

  1. Roos says:

    “toen ik het kruis naaide voelde ik al nattigheid” – en toen verwachtte ik een andere uitkomst, maar gelukkig, het was slechts het elastiek 😉
    Beterschap voor de ziekenboeg!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s